Κουβεντούλα με την συγγραφέα Μαρία Δαμιανάκου

Κουβεντούλα  με την συγγραφέα Μαρία Δαμιανάκου για το blog Gianna’s books

Ερ 1 :  Πως και ποτέ ξεκινήσατε  να γράφετε ?

Ερασιτεχνικά από πολύ μικρή ηλικία. Κι αυτό όχι από χόμπι αλλά από ανάγκη. Με αυτόν τον τρόπο εξωτερίκευα τα συναισθήματά μου και τους προβληματισμούς μου που δεν είχα το θάρρος να εκφράσω φωναχτά. 

Επαγγελματικά από το 2002. Τότε έγραψα το πρώτο μου μυθιστόρημα. Το οποίο είναι ανέκδοτο. Και το 2004 έγραψα τον Ίσκιο στον καθρέπτη, το οποίο εκδόθηκε λίγα χρόνια αργότερα. 

Ερ 2 : Πως νιώσατε  όταν πήρατε  το πρώτο σας  βιβλίο στα χεριά σας ?

Δεν περιγράφονται αυτά τα συναισθήματα. Ήταν πρωτόγνωρα για μένα και φαντάζομαι πως το ίδιο θα αισθάνεται κάθε συγγραφέας όταν παίρνει το πρώτο του βιβλίο στα χέρια του. Ήταν τόση η χαρά μου που ο μόνος τρόπος που μπορούσα να την εκφράσω ήταν να ξεσπάσω σε κλάματα. Ήταν τόση η δύναμή της που με συντάραξε εσωτερικά. Γελούσα κι έκλαιγα μαζί. Μου είχε κοπεί η ανάσα από την ένταση. Δεν ξέρω… ίσως αυτό να είναι το αληθινό πρόσωπο της ευτυχίας. 

Ερ 3 : Είχατε ονειρευτεί από μικρή ηλικία να γίνετε συγγραφέας?

Ούτε κατά διάνοια! Όπως είπα και προηγουμένως, ήταν ο δικός μου τρόπος έκφρασης οι ιστορίες που έγραφα μικρή. Ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου ότι μεγαλώνοντας θα ακολουθούσα αυτόν τον δρόμο. Εξάλλου, το δείχνει αυτό και η αρχή της συγγραφικής μου πορείας που έγινε πολύ αργά. Μετά από σπουδές, μετά από μία άλφα επαγγελματική σταδιοδρομία. Δεν ήταν στα σχέδιά μου. Δεν ήταν καν στο μυαλό μου. Απλά, έτυχε. Ένα συγκεκριμένο γεγονός που είχε συμβεί εκείνη την εποχή στάθηκε η αφορμή για να το κάνω ιστορία κι έτσι γεννήθηκε το πρώτο μου μυθιστόρημα και κατ’ επέκταση, η πρώτη μου γνωριμία με το μικρόβιο της συγγραφής. Αυτό ήταν η αρχή. 

Ερ 4 : Μέσα από τα βιβλία σας θέλετε να στείλετε κάποια μηνύματα ?

Όλα μου τα βιβλία έχουν μηνύματα μέσα τους. Από’ κει κι έπειτα, όλα είναι θέμα αντίληψης του κάθε αναγνώστη. Κάποια μηνύματα θα τα πάρει ο ένας αναγνώστης κάποια άλλα ο άλλος. Πολλές φορές είναι και η ικανότητα του αναγνώστη να διαβάζει πίσω από τις λέξεις. Γιατί πολλά μηνύματα δεν φαίνονται ξεκάθαρα. Χρειάζεται να τα νιώσει ο αναγνώστης. Κι αυτό, θεωρώ, πως είναι μια απίστευτη ικανότητα που δεν την έχουν όλοι. 

Ερ 5 : Πως εμπνέεστε τους ήρωες σας ?

Είναι όλοι μέσα στο μυαλό μου. Απλά, περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να πουν την δική τους ιστορία. 

Ερ 6 : Ποσό καιρό σας πηρέ για να βρείτε  κατάλληλο εκδοτικό?

Σχετικά γρήγορα. Δεν μου εμφανίστηκε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα ή εμπόδιο σ’ αυτόν τον τομέα. 

Ερ 7 : Τι θα συμβουλεύατε ένα επίδοξο συγγραφέα ?

Να μην το βάζει κάτω. Να επιμένει. Να πιστεύει στον εαυτό του. Να κυνηγήσει τα όνειρά του. Και πάνω απ’ όλα να είναι αληθινός. 

Ερ 8 : Ποια είναι η ανταπόκριση του κοινού μέχρι σήμερα ?

Αρκετά καλή και με αισιόδοξη πορεία, θα έλεγα, για το μέλλον. 

Ερ 9 : Πόσο ταυτίζεστε με τους ήρωες σας  ?

Σχεδόν απόλυτα. Γιατί όλοι οι ήρωες έχουν από ένα κομμάτι δικό μου. Ή μια ανάμνηση, ή ένα βίωμα, ή μια σκέψη, ή μια πεποίθηση, ή ένα στοιχείο της προσωπικότητάς μου. Φανταστείτε τους ήρωές  μου σαν μεμονωμένα κομμάτια παζλ. Αν τα ενώσουμε όλα τα κομμάτια μαζί (δηλαδή τους ήρωές μου) θα κάνουν εμένα. 

Ερ 10 : Πως εμπνέεστε μια ιδέα για να αρχίσετε να γράφετε ένα βιβλίο ?

Μέσα από την ζωή. Την καθημερινότητα. Μπορεί να είναι μια είδηση, μια εικόνα, μια μελωδία, ακόμα και μια μυρωδιά. Μπορεί, επίσης, να είναι κι ένα θέμα που με προβληματίζει προσωπικά και θέλω να μιλήσω γι’ αυτό μέσα από τους ήρωές μου. Να θέσω προβληματισμούς, να στείλω τα δικά μου μηνύματα. 

Ερ 11 : Πως φανταζόσασταν  τον εαυτό σας  όταν ήσασταν  παιδί ?

Πραγματικά, δεν ξέρω. Απ’ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, δεν κοιτούσα ποτέ πολλά χρόνια μπροστά. Εστίαζα περισσότερο στο παρόν και στο άμεσο μέλλον. Πίστευα ότι δεν θα ζήσω πολλά χρόνια. Γενικά, είμαι της άποψης ότι «σήμερα είμαστε, αύριο δεν είμαστε. Γι’ αυτό άδραξε την μέρα γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει». Εξάλλου, πιστεύω πως όλα τα παιδικά όνειρα έχουν ημερομηνία λήξης και πεθαίνουν μόλις ενηλικιωθεί κάποιος. Όπως τα περισσότερα παιδάκια είχα κι εγώ όνειρο να γίνω τραγουδίστρια μόλις μεγαλώσω. Μετά άλλαξε και ήθελα να γίνω καθηγήτρια αγγλικών. Τίποτα από τα δύο δεν ακολούθησα. Κι έγινα αυτό που είμαι αυτή τη στιγμή. Κάτι που δεν είχα ποτέ φανταστεί. 

Ερ 12: Υπάρχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία στα βιβλία σας ?

Ω, ναι. 

Ερ 13 : Κρατάτε  σημειώσεις σε χαρτί ή σε υπολογιστή ?

Σε χαρτί κυρίως και στο μαγνητοφωνάκι μου. Και κάποιες φορές στον υπολογιστή. Γενικά μιλώντας όμως, γράφω πάντα πρώτα χειρόγραφα και μετά περνάω όλο το μυθιστόρημα στον υπολογιστή. 

Ερ 14 : Πέστε  μας τρία χαρακτηρίστηκα σας 

Μόνο τρία; Τι να πρωτοπώ! Λοιπόν… Αυθόρμητη, ευαίσθητη και εύπιστη. 

Ερ 15 : Πως νιώθετε  όταν γράφετε  την λέξη τέλος ?

Ανάμεικτα συναισθήματα. Στην αρχή μια λύτρωση που κατάφερα να φέρω εις πέρας την αποστολή που μου ανέθεσαν οι ήρωές μου να αφηγηθούν μέσα από εμένα την δική τους ιστορία και τις δικές τους αλήθειες. Αλλά όσο περνάει ο χρόνος, ξυπνάει μέσα μου η συγκίνηση που τελείωσα άλλο ένα συγγραφικό ταξίδι και θα πρέπει να τους αποχαιρετήσω μετά την λέξη «τέλος».  

Ερ 16 : Τι προσφέρει το βιβλίο/α σου στον αναγνώστη ?

Θέλω να πιστεύω ωραίες αναγνωστικές στιγμές. Αλλά πέρα από αυτό, θεωρώ πως μέσα από τα βιβλία μου ο αναγνώστης έχει να πάρει πολλά μηνύματα που θα τον βοηθήσουν να αναθεωρήσει ορισμένες αλήθειες της ζωής ή ακόμα και να τις ανακαλύψει μέσα του που έως τότε δεν γνώριζε ότι υπήρχαν. Επίσης, θα πάρει πολλές γνώσεις γιατί για κάθε θέμα που γράφω κάνω ενδελεχή έρευνα πάνω σ’ αυτό αρκετούς μήνες πριν αλλά και κατά την διάρκεια της συγγραφής. Γιατί εκτός από καλή συντροφιά ή στιγμές χαλάρωσης, θέλω κάθε βιβλίο μου να προσφέρει και γνώσεις όπως μου αρέσει να αποκτώ κι εγώ ως αναγνώστρια διαβάζοντας ένα βιβλίο. Γενικά, θέλω να μείνει στο μυαλό του αναγνώστη ως κάτι ξεχωριστό κι όχι ως άλλη μια ιστορία που θα ξεχαστεί διαβάζοντας την επόμενη. 

Ερ 17 : Υπάρχει κάποιος συγγραφέας που θαυμάζετε ιδιαίτερα ?

Θα αναφέρω ενδεικτικά δύο, καθώς μου αρέσουν πολλοί συγγραφείς και θαυμάζω αρκετούς από αυτούς. Θα πω, λοιπόν, τον Irvin Yalom που συνδέει την ψυχανάλυση με την μυθιστοριογραφία και τον Oscar Wilde τον οποίο τον θεωρώ ως έναν μεγάλο φιλόσοφο της εποχής του. 

Ερ 18 : Πείτε μας για το καινούργιο σας βιβλίο . Πως το εμπνευστήκατε ?

Το τελευταίο μου βιβλίο με τον τίτλο «Μην είσαι περίεργος!» γεννήθηκε μέσα από ένα όνειρο. Στην ουσία ήταν ένας εφιάλτης όπου εγώ ως παρατηρήτρια είδα τον κόσμο γύρω μου να αλλάζει και να παίρνει μια άλλη μορφή, θα έλεγα εξωπραγματική. Μέσα από αυτό το όνειρο, λοιπόν, γεννήθηκε η ιστορία του «Μην είσαι περίεργος!» Κατά την διάρκεια της συγγραφής χτιζόταν σαν ιστορία κι εξελισσόταν ανάλογα. 

Ερ 19 : Ποια ήταν η πιο σημαντική μέρα στην ζωή σας ?

Δύσκολη ερώτηση. Η πιο αρνητική σημαντική που με έκανε αυτόν τον άνθρωπο που είμαι σήμερα; Ή η πιο θετική σημαντική που μπήκε στο άλμπουμ των αναμνήσεών μου ως μια πολύ όμορφη προσωπική στιγμή; Θα μιλήσω για το δεύτερο. Κι εφόσον η συζήτηση που έχουμε δεν είναι προσωπική αλλά συγγραφικού χαρακτήρα, θα πω πως η σημαντικότερη μέρα της ζωής μου είναι εκείνη που πήρα για πρώτη φορά το πρώτο μου βιβλίο στα χέρια μου. 

Ερ 20 : Σε τι δεν μπορείτε  να αντισταθείτε  ?

Στην γραφική ύλη (τετράδια, στυλό, πένες κ.λ.π)ό,τι έχει να κάνει με την συγγραφή δηλαδή. Και στα βιβλία, φυσικά. Α! και στις σοκολάτες! 

Ερ 21 : Ποιος διαβάζει πρώτος τα βιβλία σας ?(με το που τελειώσει )

Μέχρι στιγμής, κανείς. Αλλά ίσως αυτό αλλάξει στο μέλλον. 

Ερ 22 : Με ποιο τρόπο μπορεί να επικοινωνήσει  μαζί σας το κοινό ?

Μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Όπως το Facebook, Instagram και Tik Tok . Καθώς επίσης και από την προσωπική μου ιστοσελίδα. Παρακάτω, σας παραθέτω τα αντίστοιχα links. 

https://novelbooksblog.wordpress.com/ 

https://www.facebook.com/maria.damianakou7

https://www.instagram.com/maria_damianakou

https://vm.tiktok.com/ZMNSdSGtX/

https://www.facebook.com/mariadamianakoubiblia

Ερ 23 : Τι θεωρείτε  πιο σημαντικό  σε ένα βιβλίο τους χαρακτήρες ή την πλοκή?

Και τα δύο. Είναι αλληλένδετα μεταξύ τους. Πρωτίστως η πλοκή. Αλλά αν δεν έχει μια δυναμική η φωνή του ήρωα που την αφηγείται, τότε η ιστορία χάνει την δύναμή της.  

Ερ 24 : Ποιο είναι το μότο της ζωής σας ?

Κάθε εμπόδιο για καλό και Για κάποιον λόγο γίνονται όλα. 

Ερ 25 : Εκτός από την συγγραφή τι άλλο αγαπάτε  με πάθος ?

Την ίδια την ζωή και τις εκπλήξεις της. 

Ερ 26 : Ποσό ευκολά εκδόθηκε το πρώτο σας βιβλίο ?

Θεωρώ πως ήμουν από τις τυχερές. Πολύ εύκολα. Βασικά, το είχα βάλει στόχο. Κι εφόσον το είχα βάλει στόχο, έτσι κι έγινε. Η επιμονή στην πραγματοποίηση του στόχου μου και η πίστη στον εαυτό μου, ήταν οι πιστοί βοηθοί μου. 

Ερ 27 : Ποσό εύκολο είναι πιστεύετε για κάποιον πρώτο εμφανιζόμενο στην συγγραφή να εκδώσει αυτό που έγραψε ?

Με λίγη πίστη στον εαυτό του μπορεί να τα καταφέρει. Πιστεύω πως στις μέρες μας είναι πολύ ευκολότερο από πριν. 

Ερ 28 : Όταν γίνεται κακή κριτική για σας, πώς το αντιμετωπίζετε ?

Με στωικότητα. Εφόσον γνωρίζω ότι δεν μπορεί κανείς να αρέσει σε όλους. Εξάλλου, το να ακούσει κάποιος ή διαβάσει κάτι άσχημο για τον εαυτό του ή την δουλειά του δεν σημαίνει ότι ισχύει κιόλας. Αν η κακή κριτική έχει στοιχεία μέσα που θα με βοηθήσουν στο να γίνω καλύτερη συγγραφέας, τότε θα την λάβω υπόψη μου. Σε άλλες περιπτώσεις, όπως προσωπικής εμπάθειας ή γενικής εμπάθειας (δηλαδή όταν κάποιος συνηθίζει να κάνει μόνο αρνητικές κριτικές, γενικά, χωρίς να τις δικαιολογεί)τότε απλά δεν τις λαμβάνω υπόψη μου. Η ζωή έχει δύο όψεις. Την καλή και την κακή. Καμία δεν αναιρεί την άλλη. Έτσι λοιπόν, το ότι μπορεί να υπάρχει μια κακή κριτική δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει και μια εξίσου καλή. Τι θέλω να πω με αυτό; Ότι τα πάντα είναι υποκειμενικά. Δεν υπάρχει αντικειμενικότητα στην κριτική. Άρα, γιατί να αφήσω μια αρνητική κριτική να με επηρεάσει όταν ξέρω ότι αφορά προσωπικές προτιμήσεις κι όχι κανόνες; 

Ερ 29 : Πιστεύεις ότι υπάρχει αντιζηλία στο χώρο της συγγραφής ?

Φυσικά και υπάρχει. Όπως σε όλους τους χώρους, άλλωστε. Και ιδιαίτερα όπου κυριαρχεί η φήμη, το κέρδος και η προβολή, ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Και δεν μιλώ για τον θεμιτό ανταγωνισμό αυτή τη στιγμή… 

Ερ 30 :  Λίγο πριν κλείσουμε θα θέλατε  να μας πείτε  κάτι που ίσως δεν σας  ρωτήσαμε  ή θέλετε εσείς  να μας πείτε ?

Δεν θα ήθελα να μιλήσω άλλο για τον εαυτό μου, αλλά θα ήθελα να απευθυνθώ σε όλους τους ανθρώπους γενικότερα. 

Μην πάψετε ποτέ να ονειρεύεστε και κυρίως μην αφήνετε ποτέ τους άλλους να μπαίνουν εμπόδιο στα όνειρά σας. Και πού ξέρετε;… Μπορεί κάποια από αυτά να βγουν αληθινά! Για φανταστείτε! Δεν θα είναι ονειρικά;! 

Σας  ευχαριστώ πάρα πολύ  για την όμορφη κουβεντούλα μας και για τον πολύτιμο χρόνο σας  . 

Εγώ σας ευχαριστώ για την όμορφη φιλοξενία. Εις το επανιδείν.